Kategori Arşivleri: Uncategorized

ŞİDDETİ BESLEYEN HAÇLI RUHUDUR!

Yazı yazmadan önce aşkın ve aklın mekânına bakarım. Gönülde ve beyinde oluşmuş düşünceme bakarım. Düşüncemin yer aldığı Tarih ve Tabiata bakarım. Tarih ve Tabiattaki düşüncenin hayata yansımasına bakarım.

Görüyorum ki, Allah her şeye bir denge koymuş! Allah bu dengeye “KADER” dememizi istemiştir.

“Müminler ancak kardeştir. Öyleyse kardeşlerinizin arasını bulun. Allah’a karşı gelmekten sakının ki size merhamet edilsin.” (Hucurat/10)

Kardeşlik sevgi ve muhabbettir. Kardeşlik tıpkı yağmurun toprağa verdiği hayat gibidir. Kardeşlik bir limana benzer. Kardeşlik gönül almak, tebessüm etmek, huzur bulmaktır. Ve kardeşlik mutluluğu paylaşmak, hüzün ve kedere ortak olmak, mesafeleri, sınırları, engelleri ortadan kaldırmaktır…

Kardeşlik renkleri, dilleri, kökleri farklı olan yürekleri birleştirmek, zulüm ve şiddete, akan kana ve gözyaşına duyarsız kalmamaktır.

“Birbirinizle üstünlük yarışına girmeyin! Birbirinize haset etmeyin! Birbirinize kin beslemeyin! Birbirinize sırt çevirmeyin, Ey Allah’ın kulları kardeş olun!” (Müslim, Birr, 28)

Bir ülkenin temel taşları eğer yerinden oynuyorsa, hemen aklınıza polisiye tedbirler getirmeyin. Şiddetin dili şiddetle çözülmez bilin!

Belki birileri yeryüzünde yaşamak için şiddet kullanabilir. Fakat döner dolaşır şiddet sahibini vurur.

Bunların başında ABD, Rusya, Çin, Almanya, Fransa, İngiltere gelir. Bu devletler de İsrail’in kuklasıdırlar. Dünyada hepsinin üstünde İsrail ve onun çıkarları vardır.

Çünkü dünya ekonomik düzeni Rockefeller ve Roschild hanedanlarının öncülüğünde bir avuç çete tarafından İsrail adına yürütülmektedir.

Allah Resulü zamanında ki “Mekke Çetesi” gibi, zamanımızın çeteleri de tüm terör guruplarını hem kuruyor ve hem de yönetiyor.

Gıda, enerji, gübre, ilaç, finans, kıymetli madenler, tohum, tarım ilaçları, su, silah, sinema vb. sektörler dâhil olmak üzere, tüm stratejik sektörlere hakim olan bu vampirlerdir.

Bu çete devletler her ülkede demokrasiyi yıkmakta, kendilerine uşak diktatörleri iktidara getirmekte, terör ve darbe düzenlemekte, harpler çıkarmakta, suikastlar tertip etmekte, rüşveti ve her türlü ahlaksızlığı yaygınlaştırmaktadırlar.

Özellikle cemaatler yoluyla din istismarı yapmakta, en yaygın biçimde şantaj icra etmektedirler. Bu ahlaksızlık bataklığında başı, ABD çekmektedir. Siyonist Evanjelist grup da, parsayı toplamaktadır.

Zavallı ABD halkı da mağdurdur. Zira kendileri de bu çetenin kölesidir. Mesela 55 milyon ABD’li aşevlerine mahkûm durumdadır. Milyonlarca ABD’li sokaklarda sürünmektedir. Dünyada milyarlarca insanı açlık ve sefalete mahkûm etmektedirler.

Bazı sömürülen İslam ülkelerinde, demokrasi ve hukuk düzeni yoktur. Başlarına zalim, müsrif, rüşvetçi, hırsız, şahsiyetsiz ve kendilerine köpeklik eden diktatörler getirilmiştir.

Bu ülkelerde her gün yeni rezaletler, ahlaksızlıklar, rüşvetler, yolsuzluklar, cinayetler, kanunsuzluklar vb. ortaya çıkmaktadır. Ancak, bu diktatörlerin zulmü bir türlü son bulmuyor.

Dünyanın her tarafında koyu sefalet ve arsızca bir sefahat hakimdir. Aklımıza niçin “Sosyolojik” tedbirler gelmiyor. Deveyi dövmeden önce, niçin onun uyuz olabileceği düşünülmüyor?

“Sosyal” yapının neden bozulduğuna bakmadan, bozulmanın sebepleri üzerinde durmadan, hemen zabıta güçleri akla geliyor!

“Gerileme Dönemi” sürecine giren Osmanlı Devletinin Yöneticileri, İsyanları bastırmak ve anarşiye son vermek üzere Kuyucu Murat Paşayı yetkilendiriliyor, tüm tedbirlere rağmen, devletin yıkılışına mani olunamıyor.

Yıkılışın asıl sebepleri üzerine yöneticiler bir türlü gitmek istemiyorlar.

Bana göre, Osmanlı Devleti “İttifak Devletleri” tarafından değil, o devletlerin elindeki “Şirketler” tarafından yıkılıyor. Bu şirketlerde Yahudilerin elindedir. Tıpkı bugün olduğu gibi…

Bu şirketler, Osmanlının  “Etnik” yapısını tahrip ediyor, parçalıyor ve yıkıyorlar. Bu gün de aynı oyunlarla karşı karşıya kaldığımızdan kimsenin şüphesi olmasın! Devletin bekasına son vermek için tertip edilen her ihtilalin arkasından hep bu uluslararası şirketler çıkıyor.

Bana göre Tarihin seyri, “İnananla/İnanmayanlar” arasında değil, “Adaletle/Zulüm” arasında sürüp gidiyor.

Buradan bakıldığında, Batılıların tarih boyu yaptıkları en başarılı iş:

İşgal, Yakma, yıkma, talan etme ve öldürme olarak görülüyor.

Geçmişe gitmeye gerek yok, hemen yanı başımızda olanlara bakmak yeterli olur kanaatindeyim.

Yakın zamanda Batılılar Irak’ı işgal ettiklerinde bir milyon insani katletti. Afganistan’ın işgalinde ülkeyi kalbura çevirdi. Suriye’yi ülke olmaktan çıkardı. Şurada/burada Müslüman kanı hala dökülmeye devam ediliyor.

Dökülen bu kanlar, bazı İslam ülkelerinin başlarında ki zalim, müsrif, rüşvetçi, hırsız, şahsiyetsiz diktatörler tarafından dökülüyor!..

Batının bilinçaltında yatan psikoloji; “Haçlı Seferleri” ruhudur.

Yani Haçlı Seferleri “Din Savaşları” olarak zannedilmesin. Bu savaşlar, dünya nimetlerini pay etmek için yapılmıştır!..

Şimdi yapılması gereken şey:

ABD, İngiltere, İsrail niçin insanlığa bu kadar öfkeli diye sormalıdır?  

İslam özü itibariyle hiçbir zaman bu anlamda şiddetin kaynağı olmamıştır. İslam’da sivili öldürmek yoktur. Kafa kesip top oynamak yoktur. Tapınaklara, ibadethanelere, sivil alanlara, tarlalara, bahçelere saldırmak yoktur. Kadınları çocukları esir etmek, köle cariye yapmak yoktur. Sadece eli silahlı olan güçlere karşı mücadele vardır.

“Harici-Selefi-Vahhabi” kültürüyle beslenen “Haçlı Ruhudur.”

Hiç kimsenin şüphesi olmasın ki, bugün de aynı ruh ve oyunlarla Müslümanlar karşı karşıyadır…

Devletin bekasına son vermek için tertip edilen her ihtilalin arkasında hep bu uluslararası şirketler vardır. Tarih boyu bu hakikat hiç değişmemiştir.

Böl, parçala, yönet oyunu İngilizlerin, yık ve yeniden yap oyunu Yahudilerin karakteri olmuştur. Demek ki yak, yık, talan et kötü insanların özelliğidir.

Batılıların tarih boyu yaptıkları en başarılı iş:

İşgaldir, öldürmektir.

Şimdi geçmişin defterlerini karıştırmadan en yakın zamana bir göz atalım.

Batı, Irak’ı işgal ettiğinde bir milyon insani katletti. Afganistan’ı işgal ettiğinde binlerce insanı öldürdü. Suriye’yi ülke olmaktan çıkardı. Müslüman kanı dökmedik yer bırakmadı…

Demografik açıdan parça parça edilen bu ve benzeri ülkeleri eski yapılarına kavuşturmak için çalışan, ekmeğini pay eden, henüz vicdanında adalet ve insanlık bulunanlara şapka çıkarıp selam durmak gerekir…

Batının bilinçaltında ki şey; haçlı ruhudur. “Haçlı Seferini” başlatmak, faturayı da Müslümanlara kesmek Batının en büyük oyunudur.

Batı Dünyasının dediği gibi, şiddetin kaynağı İslam değildir.

ABD, İngiltere, İsrail İslam’a ve insanlığa öfke dolu! Aynı şekilde bu güçlere karşı da mazlum insanlar öfke dolu… Eğer öfkenin pimi bir çekilirse, bilin ki öfke, hiçbir sınır tanımaz.

Evanjelist Ermenilerin, ABD okullarının, Barış Gönüllülerinin, Çekiç Gücün, NATO’nun, IMF ve Dünya Bankasının, ABD maşası (PKK başta olmak üzere) terör örgütlerinin, ABD konsoloslarının, Kürt görünen kripto Ermenilerin, misyonerlerin, Yehova şahitlerinin, içimize salınan ihanet odağı, ülkemizin her tarafını örümcek ağı gibi saran dernek, vakıf ve cemaatlerin melanetlerini unutmayalım!..

Bütün darbeler ABD ve İsrail tarafından planlanmış ve uygulanmıştır. 27 Mayıs, 12 Eylül, 28 Şubat, 15 Temmuz gibi…

Aynı durum Suud ve Haşimi aileleri (Arabistan ve Ürdün) ile Kırım halkı için de geçerlidir. Osmanlıya ihanet, onları köleliğe mahkûm etmiştir.

Ermeniler de sefalet içinde sürünmektedirler. Bir çıkarcı kesimin oyuncağı haline gelmişlerdir.

ABD’de tabii afetler hiç bitmiyor. Can güvenliği kalmadı, her gün katliamlar yaşanıyor. Uyuşturucu tüm gençlerini esir aldı. Yaptıklarının bedelini ödüyorlar.

Yukarıdan beri yazdığım yorumlar, belki birilerinin aklını başına getirir!..

Mahmut AKYOL

“DÜŞMANINA BENZEDİĞİN ZAMAN, SAVAŞMANIN ANLAMI KALMAZ”!

“Ben gelmedim kavga için, Benim işim sevgi için. Dostun evi gönüllerdir, Gönüller yapmaya geldim.” Yunus Emre

Dostlar;

Benim yaptığım kavga İslam için ve benim yaptığım kavga İslam’ın anlaşılması için…

Ülkemde bayrağım dalgalandıkça ve ömrüm yettikçe, bu kavgam sürecektir.

Bu ülkede herkesin söz söylemeye hakkı vardır. Demokrasiler insanların özgürce konuşma ve isteme mekanlarıdır.

Yeter ki isteklerimiz, görüşlerimiz birbirimizi yaralamasın, bölmesin, şiddete çağırmasın!

İnsanlığın en kadim haklarının başında yaşama hakkı gelir. Kendini ifade edemeyen şahıs ve toplumlar yaşama hakkını elde etmek için büyük mücadeleler verirler.

Eğer insanlar totaliter, ceberut, darbeci ve mankurt bir yönetim anlayışı içinde yaşıyorsa, yaşama ve kendini ifade etme hakkını elde etmek için çok sıkıntı çekerler…

Cumhuriyet rejiminin temel taşlarından biri demokrasi, rıza ve müzakere etmek için programı olan bir parti kurmaktır.

Osmanlı Devletinin külleri üzerine kurulmuş Türkiye Cumhuriyet’i başlangıçta tek kişi iradesi ve tek parti ilkeleriyle yönetilmiştir. Dolaysıyla toplum rejimle değil, yöneticilerle problem yaşamıştır.

Cahil bırakılan toplum, problemini aşmak için yöneticilere sadece “kızarak” işin içinden çıkmaya çalışmış, haklarının ne olduğunu bile bilmedikleri halde bunu “demokrasiyle” elde edeceklerini zannetmişlerdir.

Fakat her defasında kendilerini demokrat, Atatürkçü, laik ve Cumhuriyetçi görenler, sokaklarda sarhoş narası atar gibi “Kahrolsun Şeriat”, “Mollalar İran’a” diyerek Müslümanları provoke etmişlerdir.

Edindiğim bilgilerim bana şunu söyletiyor:

1920–1924 arasında verdiğimiz “İstiklal Mücadelesi” sonunda, sistem olarak yıkılan Osmanlının yerine “Cumhuriyet Yönetimi” getirildi. Bu getiriliş ortak bir irade ve ortak bir akılın sonucu olmuştur. Milletin kılcal damarlarından süzülerek gelen Millet Meclisi, Birinci Meclis’tir. Bu, tek bir kişinin veya gurubun aklının eseri değildir.

İstiklal Mücadelesi ve Cumhuriyet Yönetimi yediden yetmişe herkesin katkılarıyla gerçekleşmiştir.

Kald ki benim ecdadım İstiklal Mücadelesinin bütün ileri cephelerinde tıpkı (15 Temmuzda olduğu gibi) vardı.

Hatta Birinci Dünya Savaşı sonrası “Yeni Türkiye” fikri, ortak aklın ve vicdanın eseridir.

Merak ediyorum:

Acaba Cumhuriyete muhalif olmadan sahip çıkan bana, kuruluşunda bulunan bana, bugün neden “istismarcılar” söz söylüyor!?

Allah bilir birileri ayaklarını soğuk suda dinlendirirken benim, senin ecdadımız yalın ayak cephede koşturmuştu… 1912 Balkan yenilgisinin ardından durmadan, dinlenmeden 1914-1918 Birinci Dünya Savaşına, 1920–1924 “İstiklal Mücadelesine” sokulmuştu.

Pay-ı Tahtı İngiliz gemileriyle kuşatılan, eli/kolu bağlı Osmanlıya (Türkiye Milletine) Sevr dayatıldı. Yorgun, yılgın, çoluk-çocuk-yaşlı-hasta-dul ve yetimlerden ibaret kalan bir millet, yeniden ayakları üstünde nasıl kalkabilirdi?

Savaş sonrası Türk Milleti kurtlar sofrasına nasıl oturabilirdi?

Hiç düşüneniz oldu mu?

1. Akif, İstiklal Marşının ilk ve son kelimelerinde bu yolu gösterdi:

“Korkmamak ve yalnızca hakka tapmak!”

Benim anladığım Cumhuriyet böyle inşa edildi…

Benim anlamaya çalıştığım İslam’ın şablon bir devlet anlayışı yoktur. Fakat İslam Devleti “Adalet” kavramı altında gizlidir.

Hz. Resul, bir arada yaşamak zorunda olduğu Yahudi, Hristiyan, Süryani, Mecusi, Müşrik, Putperest, Ateistleri “Medine Sözleşmesiyle” bir arada tutmuştu…

Dün nasıl Medine Sözleşmesi birilerine yetmediyse, bugünde birileri için cumhuriyet ve demokrasi yetmiyor!!!…

Bunda anlaşılmayacak bir taraf yoktur, ancak “Harici-Selefi” zihniyetinden kurtulamayanların bunu anlaması zordur.

Osmanlıdan kalma çürümüş, istismara açık bazı yapıları savunmanın neresi İslam’a hizmettir, anlamıyorum!

Mesela “Saltanat”…

O dönemde yapılanları takdir etmek başkadır, günümüze taşımaya çalışmak başka…

İslam’ın özünde yönetim dine dayalı değil, “adalete” dayalıdır. Eğer bir Ümmet’ten söz edilecekse, ümmeti bu ilke etrafında toplayacak çalışmalara ihtiyaç vardır!

Yurdumun insanı farklı çizgilerde yaşıyor olsa da, beraberce zulme ve zalime karşı durmak zorundadır. Zira birbirimizi anlamanın ve yardım etmenin başka yolu yoktur.

Evrensel değerlere ve yeryüzünün gerçeklerine insan gözlerini ve kulaklarını kapayarak yaşayamayız. Eğer birlikte yaşayan iki kişiden biri “Adalet” diyorsa, diğeri de adalet demeli, ikisi de “açlıktan” söz ediyorsa, ikisi de ekmeği çalana kılıç çekmeli…

Bu topraklarda yaşayanlar; parçalamayı, ayrılık tohumları ekmeyi, birbirine ilgisiz olmayı,  birbirine sırt çevirmeyi, birbirine kin beslemeyi, birbirine haset etmeyi asla aklından geçirmemeli!

Doğası gereği Osmanlı İmparatorluğu Türklerden ve Müslümanlardan ibaret değildi. Yaklaşık on altı kavim ve milletten ibaretti.

Sadece “ulus” devlet anlayışı, Osmanlının küllerinden kalan kısımdır. O da kurulurken Osmanlı göz ardı edildi. Yani Osmanlının Resmi nüfusu düzenlenemedi.

Resmi nüfus sayımına göre 1906 yılında Osmanlı İmparatorluğundaki Milletlerin nüfus dağılımı:

Türkler (Müslümanlar):15.498.747 76.09% İslam’ın bütün mezhep kolları buradadır. Hanefi Mezhebi çoğunluğu oluşturur. Yine Türklerin her boyundan insanı buradan görebilirsiniz.

Yunanlılar:13.86%

Ermeniler:5.07%

Bulgarlar:3.74%

Yahudiler:1.24%

Protestanlar:0.26%

Diğerleri     :1.59%

Toplam:20.368.485

Geriye bir gerçek kalıyor ki, o da bastığımız toprakları el birlik korumak…

Müslüman Türk Milleti tarihte çok sıkıntılar çekmiştir. O sıkıntıları bize reva görenlerin kendileri de sıkıntıdan kurtulamamıştır.

Ey Yurdumun İnsanları:

Gelin “783.562 km²” toprak parçasında birbirimizle çekişmeyelim.

Eğer çekişirsek gücümüzü kaybederiz. Atılan okun, bir daha geri gelmesi mümkün değildir!

Bakın ben diyorum ki:

Hz. Ali’nin iktidar anlayışıyla, Muaviye’nin siyasi anlayışı farklıydı. Muaviye’nin bu farklı anlayışı sonunda, Müslümanlar param parça oldu. Binlerce Müslümanın kanı döküldü. O gün bugündür parçalanma durmadı.

İçinde bulunduğumuz şartlara objektif olarak bakıldığında görülecektir ki, bizlere reva görülen oyunlar, hep dışarıdan tezgâhlanmıştır. Bu konuda da dış istihbaratların rolü oldukça fazladır.

Rica ediyorum, Ülkemizde oynanan oyunun resmine büyük açıdan bakın:

Osmanlının yıkılışı, Birinci Dünya Savaşı çıkarılışının altında, İsrail’in “Arz’ı- Mev’ut” (Vadedilmiş Topraklar) düşünce ve ideali yatar. Asırlardan beri yaşadığımız onca sıkıntı ve meydana gelen olaylar hep bu ideolojinin hayata geçirilmesinden dolayıdır. Halen içimizde ki 5. Kol faaliyetinde bulunanlar bu hedefe hizmet etmektedirler.

Eğer insanlık ve insanımız bu ve benzeri olaylardan bir ders alamazsa, dünyanın rahat bir nefes alması mümkün değildir.

“Arz’ı- Mev’ut” taraftarlarının elindeki para, medya/sinema ve benzeri güçler bulundukça, dünya kirlenmeye devam edecek, yakmanın/yıkmanın sonu gelmeyecektir.

Şunu kati olarak söylüyorum:

Artık dünya ve milletimiz yeni savaşları kaldıramaz! Bu topraklar üzerinde yaşayanlar mutlaka kader birliği yapmalı, kendi aralarında oluşan siyasi, sosyal, dini ve mezhebi farklılıklar derinleştirmemeli, ahlaki değerlerin çürümesine daha fazla imkân verilmemelidir!

Ancak üzülerek şahit oluyoruz ki, insanımız tarihten ibret almıyor! Başına gelenleri hemen unutuyor! Savaş, terör ve zulüm sebebiyle milyonlarca insan yerini, yurdunu, evini hayatını kurtarmak için kaçıyor.

Nice mazlum, masum, mağdurun hayat hakkı yok olup gidiyor!

Fakat biz bunu kavrayamıyoruz!

Mahmut AKYOL

BİRLİK VE BERABERLİK İÇİNDE OLURSAK, ŞEYTANIN ÇOCUKLERI İSTESELERDE, İSLAMSIZ BİR TÜRKİYE İNŞA EDEMEZLER!

Aklın denizinden bir katreye sahip insan önce evreni, hayatı ve insanı, sonra cahilliğini gidermek için kitabı okudu…

Sonra enaniyetini (bencillik) ortadan kaldırmaya çalıştı…

Komşusunun evi yanıyorken yangına su taşıdı, acılara ortak oldu…

İnsan bu yolu Kitaptan (Kur’an) öğrendi. Çünkü birliğin ve Bütünleşmenin tek yolu budur.

Vatanda, bayrakta, dinî devlette birlik böyle sağlanır. Fakat insanda fikirler değiştikçe, kimisi kulluğunu devam ettirdi, kimisi de şeytanın safında yerini aldı.

Bu andan itibaren dünyanın tozu/dumanı kesilmedi.

İnsanoğlu ne yaparsa yapsın, günü geldiğinde ölecek, Ölüme gözlerini kapamadan önce yaptıkları gözünün önüne gelecek, alı moruna karışacak, gözleri yaşaracak, “keşkeler” peş peşe sıralanacaktır…

“Hepiniz topluca Allah ipine sımsıkı sarılın, ayrılığa düşmeyin. Allah’ın üzerinizdeki nimetini hatırlayın. Daha dün birbirinizin boğazınıza sarılırken şimdi tek yürek haline geldiniz. O’nun nimeti sayesinde, can yoldaşları oldunuz. Allah sizi uçurumun kenarından kurtardı. Allah size ayetlerini böyle açıklıyor ki, doğru yolda şaşmadan yürüyesiniz.” (Âl-i İmran Suresi 103 ayet)

“Sizden erdeme çağıran, ortak iyiyi emreden ve kötülüklerle mücadele eden bir topluluk bulunsun. İşte kurtuluşa erenler bunlardır.“ (Âl-i İmran Suresi 104 ayet)

Yani kurtuluşa erenler, doğru yolda şaşmayanlar, ortak iyiden ayrılmayanlar, ailesine önem verenler, onu koruyanlar, komşusuna haksızlık etmeyenler ve kötü davranışta bulunmayanlardır.

Din, zaten vicdanlara bunları söyler. Birliğin adresi yürektir, vicdandır!

Ey vicdan sahipleri Ma’ruf olun, Ma’ruf olun, Ma’ruf olun..!

Şeytanın çocuklarına gelince:

Graham Fuller, “Biz Ortadoğu’da ve az gelişmiş ülkelerde yönetim açısından şöyle çalışırız”:

• İslam ülkelerindeki bir siyasi hareketi seçimle (demokrasi) iş başına getiririz.
• Dini ve ırkı köklerine dikkat ederiz.
• İş başına gelir gelmez önünü Reformlar yapmak için açarız.
• ABD’nin menfaatlerine ters düşmediği ve İsrail’in güvenliğini tehlikeye sokmadığı müddetçe yönetimde kalmasına müsaade ederiz.
• Değilse; halk ayaklanmaları çıkartarak yönetimi alaşağı ederiz.

Acaba içinde bulunduğumuz sorunları bundan dolayı olmuş olmasın?

Müslümanlar hiç unutmasın ki, oynanan oyunlar ne kadar girift olursa olsun:

Allah’ın doğru yolundan şaşmaz ve aynı mimval üzere yürüdüğümüz müddetçe bizi kimse dize getiremeyecektir!

Dünya bugünkü varlığını İslam’a borçludur. Eğer İslam olmasaydı; dünya yaşanmaz olur, bugünden daha kötü olurdu.

Hitler, Mussolini, Lenin, Stalin, Mao ve Pol Pot gibi simaların “Neron” misali dünyayı nasıl kasıp kavurduğu, iki büyük savaşın, seküler güçler tarafından insanlığa neden reva gördüğü unutulmamalıdır.

Yeryüzündeki tek amacı barış, adalet ve zulme son vermek olan İslam Dini, “Neron” güçlerce potansiyel bir tehlike olarak hep görülmüş, bundan sonrada görülecektir.

Görülüyor ki dünya problemlerinin kaynağı İslam değil, dünyanın tek süper gücünün ayak oyunları ve hâkimiyet alanını genişletmekten başkası değildir!

İslam olmasaydı, tarih bir başka şekilde tekerrür ederdi. İnsanların hâkimiyet kavgası, etnisite, milliyetçilik, hırs, öfke, kaynaklarının kullanımı, işgaller, bugün olduğu gibi hiçbir sınır tanımazdı…

İslam, geniş bir coğrafyada yüksek derecede birleştirici bir güç görevi yapmıştır. İslam, evrensel yönü itibariyle dünyaya ortak bir felsefe, ortak bir sanat anlayışı ve ortak bir toplumsal prensipler, ahlaklı bir yaşam, adalet duygusu, hukuk ve iyi bir yönetim anlayışı paylaşmıştır.

Eğer İslam, geniş politik bir coğrafyayı etkilemiş olmasaydı, Güney Asya ve Güneydoğu Asya’daki Müslüman devletleri (Pakistan, Bangladeş, Malezya ve Endonezya) bugün olmazdı.

İslam, Batının saldırganlığına karşı bir direnç oluşturmuştur. Bu direnç, Batı emperyalist saldırganlığını durdurmaya yetmese de, bir hafıza oluşturmuştur.

İslam, Avrupalıların birçok Afrikalı, Asyalı ve Latin Amerikalı insanları birbirine düşürüp kolayca işgal etmelerine mani olmuştur.

İslam, kendi kültür ve medeniyetini götürmek suretiyle, onları kendi kimliklerine ve özgürlüklerine kavuşturmuş, onlar için bir direniş sembolü olmuştur.

İslamsız bir dünya, Batı emperyalizminin Orta Doğu ve Asyayı istila etmesi anlamına gelmektedir.

Eğer Müslümanlar arasında güçlü bir bilinç ve ortak İslam kültür oluşsaydı, ABD ve Batı, İslam beldelerinde kolay kolay at oynatamazdı.

19.yy sonları ve 20.yy başlarında onlarca suikastın, Avrupa, Amerika ve özellikle İngiliz anarşistler tarafından yapıldığını unutmamak gerekir.

Buna rağmen Avrupa, ABD, İngiltere ve İsrail hala; terörün altında İslam’ın yattığını söylüyorlar!

El-Kaide korsanlarını İslam ile bütünleştiren Batı, 11 Eylül 2001 olayının kendilerinin ürünü olmasına rağmen, İslam’ın üzerine yıkmakta geç kalmadılar.

Bu ve benzeri sebeplerden dolayı ABD ve Batıya karşı, başta Orta Doğu olmak üzere, tüm Müslüman Ülke halklarında büyük bir öfke oluşmuştur!

Dünyanın birçok yerindeki terör örgütlerini kuran güçler; bir gün bu terör örgütleri tarafından vurulurlarsa, şaşmamak gerekir!

Hâlbuki şu üç günlük dünya için, kişilikleri itibarsızlaştırmak, yalan söylemek, zulüm yapmak değer mi? Bir Müslüman için değmez ama diğerleri için gayet normal şey…

Görülüyor ki sorunun çözmek için düşünmek, sancı çekmek gerekiyor. Allah, insanoğluna aklı boş yere vermiyor. Düşün, araştır, muhtemel sonuçlar ortaya koy, konuş diyor.

Fakat üzüldüğüm, yurdumun insanlarının durumu… Cemaatları ayrı, tarikatları ayrı, Sivil Toplum Kuruşları ayrı, etnik yapılar ayrı bir havada… Gemi su alırken, herkes un çuvalının peşinde… Sanki her biri devlet içinde bir devlet…

Geçtiğimiz günlerde “mezhepler savaşlarına” değinmiş, bu savaş durdurulamazsa, sonunda Müslümanları bu ateş yakar demiştim. Yemen, Suriye ve Irak savaşlarını hafife almamak gerektiğini, böyle giderse yangın Lübnan, Bahreyn, Pakistan’ı da saracağından söz etmiştim.

Suudi Arabistan öncülüğünde ki “Arap Sünni Koalisyonu”, İran’ın “Şii Koalisyonu”, diğer yandan İsrail’i ve Kuzey Irak Kürt ve PKK güçlerini koruyan “Batı ve ABD Koalisyonu” giderek dünyayı “Yeni Dünya Savaşına” hazırlıyor…

Hak ve hakikatten kopmuş, gücünü haktan değil kuvvetten alan, hiçbir ahlaki sınır tanımayan Küresel Güç odakları dünyayı yıkmaya devam ediyor.

Bu da gösteriyor ki:

Yeni Dünya Savaşı, Orta Doğudan çıkarılacak ve buna da ırkçı İsrail sebep olacaktır…

Buradan kim karlı çıkarsa çıksın; kendisiyle birlikte bütün dünya kaybedecek ve dünya kıyamete doğru bir adım daha yaklaşmış olacaktır.

Görülüyor ki dünya, “Barış, Eşitlik ve Kardeşlik“ tanımayan ve doymak bilmez bir hırs yüzünden telef olup gidiyor!

Eğer İsrail oğulları kendilerini üstün ırk görmeseler, Batı ve ABD dünyayı sömürmek işini terk etseler eminim ki; yeryüzünde Salih’in devesi hiç bağlanmaya gerek duymadan hayatını sürdürecektir.

Rusya ve Çin güçleri olaylara seyirci kalmasa, yanan ateş daha kısa süre içinde sönecektir.

Yeniden söylemek gereği duyuyorum. Suud ve İran hâkimiyetlerini genişletmek uğruna (!)Küresel aktörlerce önlerine atılan Yemen, Irak ve Suriye’de taş üstünde taş bırakılmazken, aslında İsrail’in elini güçlendiriyorlar.

İslam dünyası “Mezhep Savaşlarıyla” büyük felaketler yaşarken, Küresel Güçler de fırsatı kaçırmıyor, İslam topraklarına türlü bahaneler ileri sürerek saldırıyorlar.

Tüm İslam dünyasını içine alacak büyük bir yangını hep birlikte izliyoruz. Yangın her geçen gün bir ülkeye yayılıyor.

Mezhep savaşı, Batı’nın ve Batılı istihbarat örgütlerinin büyük bir oyunundan ibarettir. Ama onlara zemin hazırlayanlar da Şii Diplomasisi ve Suudi Vahhabiliğidir.

Eğer biz teyakkuzda kalır, dini davranışlarımıza yansıtırsak, şeytanın çocukları kendilerini yırtsalar da, sadece Müslüman Türk Milletinin tükürüğünde boğulurlar…

Mahmut AKYOL

KENDİNİZİ KARDEŞİNİZE, DİN’Ü DEVLETİNİZE FEDA EDER MİSİNİZ?

Dünya yine gergin, gerginlik Hakk ile Batıl arasında…

Yoksulları gözeten, zayıfların elinden tutan, düşmüşü düştüğü yerden kaldıran bizden başkası yok gibi…

Hristiyan Yahudileri (Evanjelistler), Ortadoğu Halklarını birbirlerine düşürmeye devam ediyor! Gözünü açan bizden başkası yok gibi…

Paraya tapanlar, “Büyük İsrail Devletini ” kurmak için efendilerine hizmette kusur etmiyor, ABD, AB, Mısır, BAE olduğu gibi…

Türkiye ve vicdanlı bazı kesimler, bu zulme ve haksızlığa karşı durmaya çalışıyor… Rabbım; “nahr” ımızı sabra tebdil etsin!

Kaderin bir cilvesi olarak Türk Milleti, “Kafasından ve midesinden” düşmana bağlı “hainler” karşısında amansız bir mücadele ve sınav veriyor, Allah sonumuzu hayra tebdil etsin…

“Sevr” kalıntıları ihanetlerini hala sürdürüyor…

İnancım odur ki düşmanın ekmeğine yağ süren hainler, onursuzluklarıyla baş başa kalacak tarih; bu alçaklığı harfi harfine yazacaktır!

İnanıyorum ki bu arıza çok sürmeyecek, en kısa zamanda son bulacak, düşmanın hevesi kursağında kalacaktır.

Zira bu millet çok badirelerden geçmiştir, bunlarda geçecektir inşaAllah!

Allah’ım; bu topluma “Millet” olma şuurunu yeniden nasip etsin!..

Zira adalet, eşitlik, sevgi ve merhamet duygusuna insanlık hasret kalmıştır…

Ey İslam Milleti,

Bu şartlar içinde Türkiye ve Müslüman Dünya Kurban Bayramına hazırlanıyor! Türkiye ve Dünya Müslümanları garip/gurebaya ve insanlığa “Gurban” olmaya çalışacak…

Lakin gördüğüm o ki, alışılmışın dışında bir şey yapılmayacaktır!

Hacc Suresi 37 Ayetinde şöyle buyuruluyor:

“Onların (kurbanların) etleri ve kanları Allah’a ulaşmaz….”

Peki, Allah’a ulaşacak olan nedir? “

Birbirimize karşı yaptığımız iyilik, güzellik, doğruluk ve dürüstlüğümüzdür…

“ Bana sorarsanız bu ilkelerin bayramını yapmalıyız!

Yukarıdaki ayet ışığı altında Kurban bahsine memur makam, Diyanet İşleri Başkanlığıdır. Zira ona bağlı binlerce cami, camilerde binlerce imam/vaiz ve müftü var…

Tuhaftır ki, bu konuda bu güne kadar yaptıkları fazla bir şey yok. Yapılan şeyler kurban kesmenin faziletini anlatmak, İbrahim’in İsmail’i kesmesi olayını tekrar etmek, Haccı organize vs.

DİB, görevi bunlar olmamalıdır…

Bana göre DİB’lığının dünyada hüküm süren inançlar karşısında İslam’ı koruyup kollamak, yeni içtihatlar yapmak, Müslümanları cemaat ve tarikatların elinden kurtarmak, din ve Allah üzerinden gelir sağlayanlara engel olmak, vs. Olmalıdır…

Topluma müptela olmuş “suç, uyuşturucu, fuhuş, hırsızlık, haksızlık ” olaylarının azalmasına en azından katkı vermelidir. Gençliğin “Deizme, Ateizme, Narsizme” kayması engellemelidir.

DİB’lığı topluma müptela olmuş bu yanlışlıkları düzeltmek için “yeni bir zihniyete, yeni bir düşünceye” ihtiyacı vardır! Bunları yapacak bir mevzuatı yoksa derhal mevzuatını yenilemelidir…

Görülüyor ki bir yerlerde kablolar yanlış bağlanmış, sürekli olarak şartel atmaktadır. Bu kabloları söküp doğru bağlama işi, DİB’lığına aittir.

Eğer zamanımızı saran kötülüklerin yok olması isteniyorsa, önce mer’i düzenden nemalananlar kötülüklerden uzak durmalı, güzel ahlakla bezenmelidir. Sonra günleri, geceleri ve gönülleri ilim ve irfanla aydınlık içinde olmalıdır!

Bu cesur atılımları yapacak olan bu namuslu, aydın, münevver, sözünden ziyade özü doğru olanlara; ekmek, su ve hava kadar bu Milletin ve insanlığın ihtiyacı vardır…

Kur’an’da kurban ile ilgili ayetler hep Hacc ile ilgili yerlerde gelmiştir.  Bu durumda Hacc üzerinde yeniden düşünmeliyiz…

Şimdi asıl olan bize; küslerin barıştığı bayramlar lazım… Karşılıksız yardımlar, alabildiğine coşkulu gülen yüzlü insanlar lazım… Kalplere sevinç ve dostluk bırakan bayramlar lazım…

Yoksul insanların çevre baskısında kalarak, “ben kendime kurban kesemedi dedirtmem” diyerek taksitle kurban kesmiş olması bir eziyettir. Kimsenin kimseye böyle bir eziyeti yaşatmaya hakkı yoktur!

Hacc, Müslümanların yılda bir kere yaptıkları büyük toplantının adıdır. (İslam şurası)… Müslümanlar bu birliğe ve buluşmaya “bayram” demiştir. Burada yiyip içilmek için kurban kesilmelidir. Hacca gitmeyenlerin kurban kesmesi “dini bir vecibe” değil.

Bakara Suresi 219 Ayetinde şöyle buyuruluyor:

“Eğer yoksulla yakınlaşmak isteniyorsa, kendi zaruri ihtiyaçlarınızın dışında kalan kısmı paylaşın.”

O zaman Müslümanların bu paylaşması onların bayramı olur…

Geçmişe bir not düşelim:

Bir nidacı “Hayyelessalah” deyince Ashap kendisinin salata, (yardımlaşmaya, dayanışmaya) çağrıldığını anlardı. Sesi duyan herkes temizlenir, abdest alır ve salat için toplanırdı. Yani çalışıp ürettiklerini, bunlarında ihtiyaç fazlası olan mallarını beraberinde getirir, orada dağıtırlardı.

Nitekim Allah Resulü bayramlarda böyle yapmıştır. Resulullah, Bayram namazından sonra, kendi evinden ve ailesinden önce, Ashabıyla bayramlaşmış, birlikte kahvaltı yapmıştır.

Kurban kültürü Sümer, Babil, Asurlardan Araplara geçmiş, İslam Dinide bu kültürü değiştirerek sürdürmüştür.

Demek ki paylaşmak, insanlığın en kadim değeridir. Zamanla bu değer insanlar için bir sorun olmuştur. Dünyada vuku bulan ne kadar sorun çıkmışsa hepsi paylaşmamaktan çıkmıştır.

Kur’an’ın Hacc için Müslümana söylediği asıl mesele şudur:

Birbirinize iyilik edin, birbirinize adaletle davranın, birbirinizi ezmeyin, kimseyi sömürmeyin, kul hakkı yemeyin, iyiliğinize, doğruluğunuza, dürüstlüğünüze, kardeşliğinize halel getirmeyin, duygunuza, merhametinize, sevginize, Karz-ı haseninize, salâtınıza, zekâtınıza, ihtiyaç fazlasını vermenize, isâr’ınıza, yoksulları gözetmenize, zayıfın elinden tutmanıza, düşeni yerden kaldırmanıza bakın!

İslam; bencilliğe gem vuran bir dindir. Allah’a güven duyan Müslümana Allah, ummadığı yerden ona bir kapılar açar…

“Allah’ın garibi” demek, Allah’ın ona yakın olması demektir! Yani garibin vasisi, hamisi Allah ve onun elçisidir!

Şura Suresi 23 Ayetinde şöyle buyuruluyor:

Allah’ın inanıp güvenen ve iyi işler yapan kullarını sevindireceği şey işte budur. De ki “Sizden bir karşılık beklemiyorum. Benim beklediğim şey, Allah’a daha çok yaklaştıracak şeylere ilgi duymanızdır.” Kim güzel bir iş yaparsa ona güzellik ekleriz. Çünkü Allah çok bağışlar ve üzerine düşeni eksiksiz yapar.

Bu sebepledir ki bayramda yetim yurtlarına gidilir, Darul-acezeler ziyaret edilir, kimsesizlerin kapısı çalınır, garipler sevindirilir, bayramda uzaktakiler yakınlaşır, küskünler barışır, ev ev dolaşılır, yakınlaşma ve kaynaşmalar olur…

Bayramda asıl yapılması gerekenler bunlardır.

Fakat insanlar; adı “yakınlaşma” olan bayramda birbirinden uzaklaşıyor, sahillerde, tatillerde soluğu alıyor.

Herkese “kurban kes” emrinin verildiği söylenen “Kevser Suresinin” kurban kesmekle bir alakası yoktur.

Niçin Yoktur?

Çünkü Kevser Suresi, Mekki bir suredir.

“Biz sana Kevser’i verdik. Şu halde destek iste; yardımlaşma/dayanışma içinde ol (salât et) ve güçlüklere göğüs ger; diren (nahr yap). Asıl sana kin besleyendir kökü kuruyacak olan”

Çoğu kere “kurban kesmek” diye yorumlanan “Nahr” yapmak hayvan kesmek değil; hayvanın kesilirken göğsünü ileri atması gibi güçlüklere göğüs germek, baskılara karşı direnmek demektir. Yani burada ey Nebi zorluklara karşı sabret denilir. Çünkü o dönemde Rasulullah yoğun baskı altındadır. Adeta o dönemde kendisi kesilmek, yok edilmek istenmektedir.

Bu sebeple Resulullahın bu arada Kurban kesmesi düşünülemezdi.

Zaten İslam’da kan akıtılarak günahların affedilmesi ve ya ibadet edilmesi gibi bir anlayış yoktur.

Hacca gitmeyenlerin kurban yerine bedelini bizzat bir garibana vermesi daha evladır. Bayramda herkes bir gariban ile tanışmalı ve bir daha onu bırakmamalıdır.

Bir yerde yanlış yapılıyor ama nerede?

Bence yanlışlık din anlayışındadır…

Nusukları dinin esası kabul edip bunların bizzat yerine getirilmesi, İslam’ın tam olarak yaşanması olarak anlaşılması, bir yanlıştır. Ritüllerin hiçbiri dinin direği değildir. Bunlar ibadete giriştir. İbadet hayatın içinde olan şeydir. Asıl ibadet, bundan sonra yapılanlardır.

Yani adalet, eşitlik, doğruluk, dürüstlük, kardeşlik, paylaşmak, bölüşmek, zulme karşı direnmek, hakkı savunmak, yalan söylememek, iffetli yaşamak, doğru ölçüp tartmak, kimseyi aldatmamak, sömürmemek, herkesin emeğinin hakkını vermek, biriktirmemek, Allah’a güvenmek… Vs.

İşte; Haccın ve Kurban Bayramının bende ki görüntüsü budur…

Mahmut AKYOL

“MİLLETİMİZ TARİHİNİN EN KARANLIK GÜNÜNÜ YAŞIYOR” VE BİR ANALİZ…

İnsanlar her zaman olduğu gibi dilini törpülemeden birbirine saldırıyor… Küfretmeyi “siyaset” zannedenler, kuduz köpekler gibi ısıracak yer arıyor…

Ülkemizin içinde bulunduğu zamanı ve olayları anlamak için derim ki:

Ey Fani,

“Kısır çekişmelerin içine düşme! Büyük resmi görmeye çalış! Göreceksiniz ki birçok düşünceniz değişecektir!”

Yarım asır önce yaptığım konferans ve katıldığım mitinglerde söze şöyle başlardık:

“Milletimiz, tarihinin en karanlık günlerini yaşıyor!..”

Bu söz fanteziden söylenmiş bir söz değildir. Gerçekten Milletimiz ve ülkemiz tarihinin en kırılgan dönemlerini yaşıyor!

Her düşünür çağını okuduğu zaman ağzından bundan başka söz çıkmaz. Yani her düşünür, sosyolog ve siyasetçi karşısında bu sözleri bulur ve ona çareler bulur.

Sosyolojik açıdan topluma bakıyorum. Kimse kimseyle konuşmuyor… Dindar tipler de, eyyamcı tipler de aynı… Herkeste bir güvensizlik virüsü var…

Lakin para konusu öyle değil, adam hem ahirete inanıyor hem de sanki bin yıl yaşayacakmış gibi dünya hayatına yatırım yapıyor. Biriktiriyor, acayip bir hırs, parayı çok seviyor…

Kimse mütevazı yaşamak istemiyor, kimse kimseyle bölüşmüyor…

Herkes David Rockefeller, Rothschild ve Bill Gates gibi dünyanın bir zengini, (paranın efendisi) olmak istiyor…

İşte bu sebepledir ki insanlık; tarihin en karanlık günlerini yaşıyor ve kim bilir yaşamaya da devam edecektir!..

Fakat kimse trilyon dolarları yöneten Yahudilerin azdığını, sapkınlığa düştüğünü, Musa’yı terk etmiş olduğunu anlamak istemiyor…

Son iki yüz küsur yıldan beri dünyanın iyi niyetli insanları Yahudi Zihniyetiyle zehirlendi…

Türkiye’ nin Kapitalizmle en güçlü şekilde tanıştığı zaman 1950,li yıllardır.

Bu tarihte ABD, Türkiye’ ye “Komünizmle Mücadele Derneklerini” kurdu ve finanse etti… “Memleket komünizm tehlikesi altında, ezan susacak, camiler ahır olacak, kadınlar ulu orta yerde kalacak korkusu pompaladılar”…

Devamında da Menderes’i iktidar ettiler.

Menderes iktidar olur olmaz ülke “Marshall” yardımıyla, Memleket çocukları ilk defa çarığı bıraktı, Cızlavet lastikle tanıştı. Millet asfalt yolları,  fabrika bacalarını, ülkenin her yerinde camileri gördü, ezan aslına yeniden döndürüldü ve okundu. İmam-Hatip Okulları açıldı.

Fakat kimse bunun bedelinin ne olduğunu ne bildi ve ne de sordu.

ABD’den gelen borçlar katlanarak büyüdü, borç borçla ödenmeye başlandı. Yabancı sermaye geldikçe, bakir topraklarımız talana başlandı. Osmanlı’ ya dayatılan kapitülasyonlara benzer talepler peş peşe sıralandı.

Halk psikolojisinin çocuk psikolojisinin altında olduğunu çok iyi bilen güçler, insanların diline attıkları basit birkaç söz üzerinden hemen darbe yaptılar. Darbe sonunda da düzmece isnatlarla Menderes idam edildi.

Kıbrıs Barış Harekâtı sonrasında ülkeye uygulanan ambargo, halkı canından bezdirmişti. İnsanlarımız, yağ/tuz bulamaz oldu,  halk, karaborsacıların insafına terk edildi.

Yerli sanayi ve küçük işletmeler birer ikişer iflas etmeye başladı. Devlet Zihniyeti, işletmeleri zarar ediyor gerekçesiyle önce kapattı, sonra da özelleştirme adı altında ucuz fiyatlarla yabancı şirketlere sattı.

Serbest piyasa ekonomisine geçmekten, ithal edilen mallara gümrük muafiyeti getirmekten ve ihracatımıza kota koyulmasına razı olmaktan başka bir seçenek kalmadı.

Bu ortamı oluşturabilmek için binlerce gencimizin kanı döküldü.

Provokatörler devreye girdi, halk, sağcı/solcu diye ikiye bölündü, Sokak çatışmalarında her gün onlarca kişi ölmeye başladı.

İhtilal için ortam olgunlaşınca Millet; 1980 Darbesiyle karşılaştı.

Askeri Darbe Hükumeti yönetimi Turgut Özal’a bırakıldı. Özal, Küresel Sermaye’ye ülkenin kapılarını açtı. Yabancı şirketler, bakir piyasamıza aç kurtlar gibi saldırdı.

Aslında bu oyun az gelişmiş bütün ülkelerde oynanıyordu. Alınan borçlar, dokunulmadan borçları kapamak için kullanılıyor fakat alınan yüksek faizli krediler bir türlü kapanmıyordu.

Millet çalışıyor, tefeciler kazanıyor, ticaret ahlakından yoksun olanlar, hayali ihracat yapıyor, kolay şekilde servet yapmak için devlet bankaları soyuluyordu.

Gündeme hemen ailesi, yakın çevresi, etrafındaki prens ve prensesleri ortaya çıkarıldı. Özal dayanamadı, küresel sermayenin isteklerini cevapsız bıraktığı andan itibaren, iktidara veda etti.

Eşref Bitlis, Uğur Mumcu yanı sıra Özal “Kürt” meselesini gündeme taşınacaktı, olmadı…

Kürt Meselesine sahip çıkacak bir örgüt, Kuzey Irak’ ta “Çekiç Güç” marifetiyle zaten oluşturulmuştu. Bu örgütle uğraşmak ülke ekonomisine büyük zararlar verdi ve halen de vermeye devam ediyor. (Fetö’yü burada uzun uzun anlatmak lazım…)

Ülkemizde oynanan oyun ve ihanetin resmine büyük açıdan bakmadıkça görmek mümkün değildir!..

Bir kere “Arz’ı- Mev’ut” un ne olduğu bilmeden, dünyayı yıkıp dökmenin sebebi anlaşılmadan insanlık, rahat bir nefes alamayacaktır.

Trilyon dolarları yöneten Yahudi İmparatorluğu etki altında tuttuğu para, medya, sinema vs. Kaynaklar yok edilmeden Müslümanlar bir araya gelemeyecektir.

Aşağıda Millî İstihbarat Teşkilatı’nın (MİT) atası olan “Teşkilât-ı Mahsusa” nın son Başkanı Hüsamettin Ertürk, ele geçirdiği Siyonistlerin Protokollerinden alıntılar göreceksiniz.

Dünya’ya hâkim olmak isteyen Siyonistlerin bu ihanet planları ne kadar manidardır:

• Genç nesilleri mugayir-i ahlak telkinlerle bozmalı,
• Aile hayatını yıkmalı,
• İnsanlara, aşağı sınıflarla tahakküm etmeli,
• Sanatı zayıflatmak, edebiyatı müstehcen ve şehevi bir hale sokmalı,
• Mukaddesata hürmeti yıkmalı, hürmetle anılan kimseler hakkında rezilane vak’alar uydurmalı,
• Hudutsuz bir lüks, baş döndürücü modalar icat etmeli, çılgınca sarfiyatı teşvik eylemeli,
• Kalabalıkların vakitleri, eğlenceler, oyunlarla oyalanmalı, herkes düşünmekten alıkonmalı,
• Müfrit nazariyelerle fikirler zehirlenmeli, gürültü ve kargaşalıklar yaratılmalı, içtimai sınıflar arasına kin ve itimatsızlık sokulmalı,
• Aristokratlara müthiş vergiler koyarak onları bunaltmalı, aralarına kin ve itimatsızlıklar saçmalı,
• Mal sahipleriyle işçilerin arasını bozmalı, grevler, sabotajlar tertip ettirmeli,
• Yüksek tabakanın manevi kuvvetini her çareye başvurarak kırmalı,
• Sanayiin ziraatı ezmesine imkân vermeli, böylece köylü sınıfını ortadan kaldırmalı,
• Saçma nazariyeleri ortaya atarak halkı gayri kabil-i tatbik fikirlerle dolambaçlı yollara sevk etmeli,
• Hayat pahalılığını körüklemeli, ücretleri arttırmalı,
• Beynelmilel meseleler ihdas ederek milletler arasına kin ve nefret tohumları serpmeli,
• Milletlerin mukadderatını tahsil ve terbiyeden mahrum kimselerin ellerine tevdi ettirmeli,
• Bütün hükumet şekillerini değiştirmeli, birçok sırları ifşa etmeli,
• Meşru hükumet tarzlarından mutlak bir istibdada gitmeli,
• Siyasi, iktisadi buhranlar yaratmalı, servetleri mahvetmeli,
• Mali istikrarı bozmalı, iktisadi krizleri çoğaltmalı, spekülasyonlara, enflasyonlara yol açmalı, altını mahdud ellerde toplamalı, muazzam sermayeleri felce uğratmalı,
• Hükumetlerin ölümlerini hazırlamalı: İnsaniyeti elem, ıstırap ve yoksulluk içine atmalı…

1892 den beri Dünya ve Türkiye bu zihniyetle mücadele halindedir. Burada masum dünya ve Müslüman Türk Milleti çok değerini kaybetmiştir.

Hâlbuki milletler “eman” içinde yaşamış olsaydı, yeryüzü bugünkü nüfusun on katını besleyecek bir potansiyele sahip olurdu.

Fakat “kin, hırs ve haset” duyguları insanların adalet ve eşitlik içinde yaşamalarına engel olmuştur.

Ey Fani,

• Farklı çizgilerde yürümüş olsak bile, bir birimimizi anlamak zorundayız. Yoksa 814.578 km² toprağa sığmayanlar, gün gelir küçük bir hücreye sıkışabilirler.
• Aynı vatan toprakları üzerinde yaşıyor ve aynı toprağın kaderini paylaşıyoruz. Bundan dolayı ben, hiç kimseyle aramızda bir fark görmüyorum.
• Eğer evrensel değerlerin yanında olursak, adaletten, zulme başkaldırmadan yana durursak, açlıktan söz eder, ekmeğini çalana birlikte kılıç çekersek, farklılıklarımız, kendiliğinden ortadan kalkacaktır.
• Eğer bu söylediklerim hala anlaşılmıyorsa, o vakit insanın gözü kör, kulağı sağır ve vicdanı kapalı demektir.
• Farklı değerlerimizle Muktedir olsak bile bu bize zulüm yapma hakkı vermez!
• Bakın Hz. Ali’nin iktidar anlayışıyla, Muaviye’nin siyasi anlayışı farklıydı. Muaviye’nin bu farklı anlayışı, sonunda İslam Ümmetini param parça etti. O gün bugündür parçalanma durmuş değildir.
• Son zamanlarda ülkemizde meydana gelen olayların fitili, objektif olmak gerekirse dışarıdan tutuşturulmaktadır.
• Eğer siz, Türkiye de olup bitenlerin arkasında Amerika’yı, Neoconları, İsrail, Rus, Alman ve İran istihbaratlarını göremiyorsanız, o zaman siz bu topraklarda bedavadan yaşıyorsunuz demektir.
• Ben derim ki, bu topraklar üzerinde yaşayan kesimler kader birliği yapmak zorundadır.
• Aramızda oluşmuş olan siyasi, dini, mezhebi farklılıkların, derinleşmeden “dur” demeliyiz.
• Toplumu manen yaşatan ahlaki değerlerin çürümesine fırsat vermemeliyiz.

Mahmut AKYOL